Plastyfikatory są rodzajem o największych zdolnościach produkcyjnych i zużyciu dodatków do tworzyw sztucznych. Jak dotąd światowa zdolność produkcyjna plastyfikatorów wynosi około 6,4 miliona ton, jej produkcja sięga aż 4,3 miliona ton, a jej zużycie sięga 4 milionów juanów. Co więcej, globalny plastyfikator jest dodawany w tempie około 3 procent rocznie. Jeśli chodzi o regiony, popyt na plastyfikatory w Europie i Stanach Zjednoczonych stanowi po 25 procent światowego rynku, region Azji i Pacyfiku około 35 procent, a pozostałe regiony około 15 procent. Do 1999 roku całkowite zużycie plastyfikatorów w Europie Zachodniej, Ameryce Północnej i Japonii wyniosło około 2,74 miliona ton, co stanowiło 56,7 procent całkowitego zużycia dodatków do tworzyw sztucznych w tym roku. Wśród nich struktura produkcji plastyfikatorów to głównie ftalany.
Największym rynkiem konsumenckim plastyfikatorów jest Azja, a regionem o większej zdolności produkcyjnej plastyfikatorów jest również Azja. Główne rodzaje plastyfikatorów w obszarze subtechnicznym to: ftalan dioktylu (DOP), ftalan diizodecylu i tereftalan diizononylu. Powodem dodawania plastyfikatorów w tym obszarze jest rozwój budownictwa miejskiego i wiejskiego, który napędza wzrost zapotrzebowania na chemiczne materiały budowlane. Jednocześnie rozwój przemysłu transportowego i przemysłu samochodowego, wzrost liczby ludności i poprawa standardów życia ludzi itp. Wywołują duże zapotrzebowanie na produkty z PCW w wielu dziedzinach konsumenckich.