Stabilizatory są dodawane do PVC, aby umożliwić jego przetwarzanie i poprawić jego odporność, szczególnie w zastosowaniach zewnętrznych, starzeniu się i starzeniu cieplnym oraz mają istotny wpływ na właściwości fizyczne wyrobów gotowych z PVC. Czynniki, takie jak zastosowana technologia procesu, wymagania techniczne produktu końcowego z PVC, wymagania prawne i koszt, wpływają na wybór zastosowanego stabilizatora.
Różne rodzaje stabilizatorów PVC
Stabilizatory na bazie wapnia
Stabilizatory na bazie wapnia (w tym Ca-Zn) są obecnie szeroko stosowane w drutach i kablach, w profilach okiennych i technicznych (także spienionych) oraz we wszelkiego rodzaju rurach (takich jak rury gruntowe i kanalizacyjne, rury rdzeniowe z pianki, ciśnienie rury, rury faliste, rury drenażowe i kanały kablowe), a także odpowiednie łączniki.
Stabilizatory na bazie wapnia zostały również wprowadzone w produkcji sztywnych folii kalandrujących z PVC, gdy wymagane są ulepszone właściwości organoleptyczne, na przykład jako alternatywa dla merkaptydów cyny w przezroczystych opakowaniach do żywności lub jako alternatywa dla karboksylanów cyny w folii termokurczliwej z PVC i do pakowania cukierków. Podobnie stabilizatory na bazie wapnia są obecnie alternatywą dla ciekłych metali mieszanych (LMM) w wielu elastycznych zastosowaniach, szczególnie w pomieszczeniach, gdy obowiązują surowe wymagania dotyczące jakości powietrza (patrz „poprawa VOC” pod stabilizatorami cieczy).
Członkowie ESPA zobowiązali się do proaktywnego wykorzystywania w swoich systemach tylko cząsteczek, które przy obecnej wiedzy nie podlegają przyszłym ograniczeniom.
Stabilizatory cieczy
Stabilizatory ciekłego metalu zmieszane są stosowane w kilku elastycznych zastosowaniach PVC, takich jak: folie kalandrowane; profile wytłaczane; formowane wtryskowo, podeszwy, obuwie; wytłaczane węże i plastizole (podłogi, pokrycia ścian, sztuczna skóra, tkaniny powlekane, zabawki).
Układy stabilizatorów ciekłych metali z mieszankami oparte są na karboksylanach Ba, Zn, Ca, Mg lub K. Zasadniczo ciekłe mieszane metale, takie jak Ba-Zn, Ca-Zn i Mg-Zn, wymagają dodania ko-stabilizatorów, przeciwutleniaczy i fosforynów organicznych w celu zapewnienia optymalnej wydajności. Środki zwiększające koszty są zwykle przekazywane do układu stabilizatora ciekłego metalu zmieszanego. Aby dostosować lepkość, stosuje się różne rozpuszczalniki, w tym rozpuszczalniki węglowodorowe i plastyfikatory.
Ciekłe stabilizatory Ba-Zn i ciekłe stabilizatory Ca-Zn z powodzeniem zastąpiły stabilizatory na bazie kadmu we wszystkich półsztywnych i elastycznych aplikacjach z PVC.
Stabilizatory opracowano tak, aby spełniały określone wymagania, takie jak dobry kolor początkowy, długoterminowa stabilność, dobra przezroczystość, dobra drukowność, odporność na warunki atmosferyczne, odporność na starzenie, dobra kompatybilność ze wszystkimi rodzajami PVC, z wypełniaczami i pigmentami. Dobry stabilizator osiąga najlepszy możliwy kompromis wszystkich niezbędnych wymagań, w tym kosztów.
Ulepszenia LZO
W ostatnich latach w przemyśle wprowadzono różne technologie w celu poprawy emisji LZO (lotnych związków organicznych) w wyrobach elastycznych, szczególnie w budownictwie. Niska emisja i niski zapach są kluczowymi cechami wymaganymi przez przemysł, a redukcję LZO można osiągnąć za pomocą ciał stałych Ca / Zn, płynów i past wolnych od fenolu. Dostępne stabilizatory nadają się do wszelkiego rodzaju zastosowań z PVC: przezroczyste, wypełnione, pigmentowane, techniczne i do kontaktu z żywnością. W przypadku past nośnikiem jest zazwyczaj ESBO lub plastyfikatory.
Stabilizatory cynowe
Zdecydowanie największe zastosowanie związków cyny ma na celu stabilizację PVC. W przeciwieństwie do Ameryki Północnej, gdzie systemy cyny są stosowane w prawie całkowicie sztywnych zastosowaniach PVC, główne zastosowanie w Europie dotyczy sztywnych, przezroczystych zastosowań, w których rygorystyczne warunki przetwarzania wymagają wyjątkowej stabilizacji.
Oprócz zachowania wysokiej przezroczystości, stabilizatory cynowe zapewniają również bardzo dobry wczesny kolor (brak żółknięcia) i bardzo dobre zachowanie koloru (opóźnienie żółknięcia). Ze względu na szybki i kompletny mechanizm stabilizacji, stabilizatory cynowe nadają się również do stosowania w nieprzezroczystych aplikacjach, a szczególnie tam, gdzie wymagane są jasne kolory lub gdy są wymagane wymagania procesowe (wytłaczanie grubych płyt, folie meblowe). Dodatkowo stabilizatory cynowe zapewniają bardzo dobrą przetwarzalność z wysokim przelotem i bez płyty.
Ponadto stabilizatory cynowe są zatwierdzone do stosowania w zastosowaniach mających kontakt z żywnością, w wodzie pitnej, a niektóre stabilizatory cynowe są dopuszczone do stosowania w sztywnych zastosowaniach medycznych.
Przykłady zastosowań, w których szeroko stosowane są stabilizatory cynowe: folie kalandrowane do opakowań farmaceutycznych lub spożywczych, folie takie jak karty kredytowe, arkusze i sidings, wytłaczane rury i profile, wytłaczane folie dmuchane, kształtki do formowania wtryskowego i inne artykuły techniczne.
Stabilizatory cynowe można podzielić na dwie główne grupy, pierwsza zawiera stabilizatory z wiązaniami cyna-tlen, a druga stabilizatory z wiązaniami cyna-siarka.
Pierwszą grupą są karboksylany cyny, które zapewniają doskonałą stabilność na światło i warunki pogodowe produktów z PVC i znajdują coraz większe zastosowanie szczególnie w zastosowaniach zewnętrznych. Niektóre przykłady to przezroczyste panele i półprzezroczyste panele z podwójnymi ściankami do szklarni. Konkretne stabilizatory w tej grupie - oktylomaleniany - są zatwierdzone do kontaktu z żywnością, do produkcji folii dmuchanych z PVC, takich jak opakowania cukierków.
Druga grupa jest często opisywana jako merkaptydy cyny. Stabilizatory te są bardzo wydajne i pozwalają na wytwarzanie sztywnych artykułów z PVC nawet w bardzo wymagających warunkach przetwarzania (kalandrowanie, wytłaczanie i formowanie wtryskowe). Merkaptydy cyny mają typowy charakterystyczny silny zapach, wykrywalny podczas przetwarzania, aw wielu przypadkach na wyrobach gotowych z PVC. Wykazują umiarkowaną stabilność światła. Najsilniejsze związki w klasie merkaptidów to pochodne estrowe merkaptooctanu (tioglikolanu) i są to najczęściej stosowane obecnie związki cyny. Merkaptidy cyny są zwykle mieszaninami di-alkilo-i mono-alkilo-cyny, których stosunek można zmieniać w celu uzyskania odpowiednich stabilizatorów o najlepszej wydajności, głównie zależnych od technologii procesu i zastosowania końcowego PVC. Grupy alkilowe to oktyle, metyle i butyle.
Problemy zdrowotne i środowiskowe oraz ograniczenia dotyczące określonych cynoorganicznych substancji używanych w farbach przeciwporostowych (TBT) wywołały pewne pytania dotyczące przyszłości związków cynoorganicznych. Oceny ryzyka dotyczące różnych związków cynoorganicznych, w tym stabilizatorów, przeprowadzono w latach 2002–2007. Ostateczne decyzje wynikające z tych ocen ryzyka doprowadziły do pewnych ograniczeń dotyczących konkretnych zastosowań i wyjaśniły, że wciąż istnieje przyszłość stabilizatorów cynoorganicznych. Większość stabilizatorów cynoorganicznych została już pomyślnie zarejestrowana zgodnie z REACH.
Stabilizatory ołowiu - wycofane
Tradycyjnie, związki na bazie ołowiu były stosowane w wielu częściach świata do stabilizacji sztywnego PCV do zastosowań w budownictwie (np. Rur, kształtek i profili) oraz w elastycznym PCV, głównie do drutów i kabli. Lista zarejestrowanych substancji jest dostępna poniżej.
Rodzaje stabilizatorów ołowiowych to tetra-zasadowy siarczan ołowiu, tri-zasadowy siarczan ołowiu, di-zasadowy fosforyn ołowiowy, di-zasadowy ftalan ołowiu, di-zasadowy stearynian ołowiu, neutralny stearynian ołowiu.
Stosunek kosztów do wydajności stabilizatorów na bazie ołowiu i właściwości fizyczne, pod względem doskonałej stabilności cieplnej i świetlnej, dobrej odporności elektrycznej, doskonałych krótko- i długoterminowych właściwości mechanicznych oraz niskiej absorpcji wody, sprawiły, że są one materiałem wybieranym przez długi okres użytkowania Aplikacje.
Wyrażono jednak obawy dotyczące możliwego niekorzystnego wpływu ołowiu na zdrowie i środowisko.
Dlatego ESPA wraz z Dobrowolnym Zobowiązaniem VinylPlus i EuPC (Europejskie Konwertery Tworzyw Sztucznych) zobowiązały się do zastąpienia stabilizatorów na bazie ołowiu tymczasowymi celami zmniejszenia o 15% do 2005 r. I 50% do 2010 r. Od 2000 r. Producenci stabilizatorów zaczęli zastępować ołów stabilizatory na bazie głównie stabilizatorów na bazie wapnia.
Zobowiązanie do 100% wycofania do końca 2015 r. Zostało rozszerzone na UE-27 w 2007 r. (UE-28 w 2014 r.).
ZHEJIANGJIAAO ENPROTECH STOCK CO., LTD
DODAJ: Strefa ekonomiczno-rozwojowa nr 1, Tongxiang, Zhejiang, Chiny
Kontakt: Gray Li
Gray LI Mobile: 0086-15888317761
Kontakt: Joey Deng
Joey Deng Mobile: 0086-13763320723
TEL: 86-573-88623097
FAKS: 86-573-88623119
E-mail: zapytanie@jiaaohuanbao.com