Głównym czynnikiem wpływającym na plastyfikację
1. Siła międzycząsteczkowa polimeru Gdy plastyfikator jest dodawany do polimeru, wzajemny efekt między cząsteczkami plastyfikatora, a między plastyfikatorem a cząsteczkami polimeru ma duży wpływ na efekt plastyfikowania. Ten wspólny efekt to głównie siła van der Waalsa i siła wiązania wodoru, a siła van der Waalsa obejmuje trzy rodzaje siły dyspersyjnej, siłę indukcyjną i siłę orientacji.
(1) Siła Van der Waalsa
Pomiędzy wszystkimi cząsteczkami polarnymi lub niebiegunowymi istnieje siła dyspersyjna. Jest to to samo, co wzajemny efekt maleńkich chwilowych dipoles, co sprawia, że bliskie słupy w stanie przeciwległych biegunów przylegających do siebie. W systemie jego siła dyspersji zajmuje pozycję podstawową. Kiedy cząsteczka z dipolem indukuje indukowany dipol w sąsiedniej cząsteczce niebiegunowej, przyciąganie molekularne między indukowanym dipolem a wrodzonym dipolem nazywa się siłą indukcyjną. Jeśli chodzi o związki aromatyczne, siła wywołująca jest szczególnie silna. Efekt plastyfikowania estrów polistyrenowych i o niskiej masie cząsteczkowej jest przede wszystkim siłą indukcyjną. Gdy cząsteczki polarne są blisko siebie, ze względu na nieodłączną orientację dipolową, powstaje skuteczna siła między cząsteczkami, która jest ogólnie nazywana siłą orientacji. Wzajemny efekt agenta i PVC jest reprezentatywnym przykładem.
(2) Wiązanie wodorowe
Cząsteczki zawierające grupy OH lub grupy -NH, takie jak amina poli-XIAN, alkohol poliwinylowy itp., mogą tworzyć wiązania wodorowe między cząsteczkami. Wiązania wodorowe są stosunkowo silnym wiązanym wzajemnym efektem, a jego obecność będzie utrudniać plastyfikatory Cząsteczki przenikają do cząsteczek polimeru. Im gęstsze wiązania wodorowe rozprzestrzeniają się wzdłuż łańcucha molekularnego polimeru, tym trudniej jest przeniknąć odpowiednie cząsteczki plastyfikatora. Dlatego plastyfikator musi mieć silny efekt podobny do cząsteczek polimeru. Gdy temperatura jest Kiedy wzrasta, ze względu na ruch termiczny cząsteczek utrudniających orientację cząsteczek polimeru, efekt wiązania wodoru będzie odpowiednio osłabiony.
2. Krystalność polimeru ± przestrzennie strukturę polimerowych łańcuchów molekularnych może krystalizować się w odpowiednich warunkach, a znacznie trudniej jest cząsteczkom plastyfikatora przeniknąć do regionu krystalicznego niż obszar amorficznych. Ponieważ wolna przestrzeń między łańcuchami polimerowymi w krystalicznym regionie jest najmniejsza. Jeśli cząsteczki plastyfikatora mogą przenikać tylko do amorficznych obszarów częściowo krystalicznych polimerów, plastyfikator jest dobrym lub złym plastyfikatorem na bazie rozpuszczalników.
Jeśli cząsteczki plastyfikatora mogą przeniknąć do amorficzna powierzchni polimeru i obszaru krystalicznego, plastyfikator jest plastyfikatorem na bazie rozpuszczalników, tak zwanym podstawowym plastyfikatorem.